Moskova’daki ‘Krasnıy Oktyabr’ Çikolata fabrikası
1850 yılında Alman vatandaşı Teodor Eynem Moskova’ya gelir ve kesme şeker imalathanesi açar, fakat bu işte çok fazla tutunamaz ve bir sene sonra Arbat’ta çikolata ve şekerleme üzerine ufak bir pastane açar.
Kırım Savaşı yıllarında (1853-1856) pastane ürünlerini cepheye gönderir ve bu sayede Eynem imalatını genişletmek için yeterli bir sermaye elde eder.
Bir süre sonra Teodor Eynem kendisinin ortağı olacak yetenekli bir iş adamı Yulis Geys ile tanışır. Birlikte Tiyatro Meydanı’nda bir pastane açarlar, Avrupa’dan en yeni buhar makinesini getirtirler ve “Eynem” adını taşıyacak bir fabrikanın inşasına başlarlar. Bu, bir çikolatalı şekerleme ve kurabiye fabrikası olur.
Şekerleme ürünlerinin akıl almaz kalitesi, fabrikanın üst düzeydeki teknik donanımı, renkli ambalaj ve iyi bir reklam fabrikayı zamanının şekerleme üretiminde önemli bir yere taşır.
Eynem’in 1878 yılında ölmesinden sonra fabrikayı Geys yönetir fakat ismi değiştirmeye kalkışmaz.
Fabrika sattığı her kurabiye kutusundan 5 gümüş kopeği Moskova’nın hayır kurumları yararına ve ayrıca yoksullar ve yetimlerin okuduğu Alman Okulu yararına bağışlar.
O zamanlar Rusya’da iş günü 10 saat boyunca devam ederdi. Fabrikada çalışan pastacı ve şekerciler genellikle köylü kökenlilerdi, bu yüzden fabrika çevresindeki barakalarda yaşar, fabrika yemekhanesinde yemek yerlerdi.
Fabrika yönetimi işçilerine kolaylıklar sağlardı:
- İşçilerin çocukları için bir okul açılmıştı.
- Fabrikada 25 yıl çalıştıktan sonra emeklilik veriliyordu.
- Bir hastalık durumunda ihtiyaç sahiplerine maddi yardımda bulunan bir hastalık kasası oluşturulmuştu.
1896 yılında Nijniy Novgorod şehrindeki Rusya Sanayi Sergisi’nde Eynem fabrikasının ürünleri altın madalyayla ödüllendirildi.
1900 yılında fabrika Paris’te çikolatasının kalitesi ve çeşitliliği üzerine “Grand Prix” kazandı.
1913 yılında “Eynem” imparator majestelerinin saray tedarikçisi unvanına layık görüldü.
Fabrikada; karamel, şekerlemeler, çikolata, içilebilir kakao, pestil, kurabiye ve bisküvi üretiliyordu.
Ambalaj stili ve isme özel bir ilgi gösteriliyordu.
20.yüzyılın başlarına doğru “Eynem” Moskova’da iki fabrikaya, Riga ve Simferopol’de şubelere, Moskova ve Nijniy Novgorod’ta ise birkaç mağazaya sahipti.
Birinci Dünya Savaşı yıllarında şirket hayır işleriyle meşgul oldu. Paralar bağışladı, yaralı askerler için revirler oluşturdu, cepheye kurabiye dolu vagonlar yolladı.
Ekim Devrimi sonrası 1917’de fabrika millileştirildi ve “Devlet Şekerleme Fabrikası No:1” olarak adlandırılmaya başlandı. 1922 yılında ise adı “Kızıl Ekim” şeklinde değiştirildi.
2007 yılında ‘Krasnıy Oktyabr‘ fabrikasının ‘Babayevskiy‘ fabrikasına devredildi. ‘Krasnıy Oktyabr’ fabrikasının boş kalan alanları kiraya verildi, ancak fabrikanın ana binası müze ve el işi çikolata atolyesi olarak çalışmaya devam ediyor.
