Karavay Ekmeği
Rus Kültüründe, Türk kültüründe olduğu gibi ekmek kutsaldır. Hiçbir zaman ekmek kalıntıları atılmaz ve bir şekilde değerlendirilerek israfı önlenir. Ekmeğe gösterilen saygının güzel bir örneği Karavay Ekmeği geleneğidir yuvarlak şekildeki büyük ekmeğe verilen isimdir. Karavay eskiden, genel olarak misafir ağırlamak için pişiriliyordu. Ustaca süslenmiş Karavay ise düğün ocağının göstergesi olarak hazırlanırdı.
Kadim Rusya’da ekmek, toprağın sunduğu büyük bir rızık, Güneş ise baş koruyucu olarak bilinirdi. Bundan dolayı Karavay güneşi temsil ederek yuvarlak şekilde yapılır; doğurganlık, bereket ve refahın simgesini taşır.
Geleneğe binaen, ev hanımı, Karavayı nakışlı havlunun üstüne koyup onunla misafirleri karşılar. Ekmeğin yanında olmazsa olmaz olan şeylerden biri de tuz doldurulmuş tuzluktur. Böylece Karavay sunulacak olan kişiye, ev sahiplerini kızdırmak için son bir şans verilir. Yeni evlilere verildiğinde öncelikle birbirlerini kızdırırlar, daha sonra hayatı kibarlık, saygınlık ve sevecenliğe bağlarlar.
Önceleri bayram ekmeğini hazırlamak için Karavay ekmekçileri davet edilirdi. Bunlar mutlu aile birlikteliklerini sürdüren ve sağlıklı, uslu çocuklara sahip hanımlardı.
Bayram Karavayını hazırlama geleneği günümüze kadar devam ediyor. Karavay ne kadar büyük ise, yeni kurulmuş ailenin de bu kadar mutlu olacağına inanılmaktadır.
Eskiden bir gelin düğün öncesi arkadaşlarını evine davet ettiğinde de Karavay yapılırdı. Bu kutlama “Kına Gecesi” olarak adlandırılırdı.
Büyük ebattaki Karavay yeni evlerde yapılırdı çünkü kutlamaya bütün aile, akraba ve arkadaşlar gelir ve katılırdı. Geleneğe binaen ekmek hamurunu evin yöneticisi yoğururdu. Ekmeği ev hanımı pişirirdi. Ekmek ziyafet masasının ortasına yerleştirilirdi. Ev sahiplerinin ekmeği evin farklı köşelerine yerleştirerek farelerin tatlı yaşamını düşünmüş olmaları çok ilginç geleneklerden biridir. Böyle bir inanca varılmasının nedeni evin sıkıntı ve talihsizlikten korunması içindi.
Karavay aynı zamanda bireyi son yolculuğuna uğurlayan bir simgedir. Ölen kişi mezara defnedildikten sonra ekmek kesilir ve merhumla vedalaşmaya gelen herkese ikram olarak sunulur.
